Tekst z filmu wygenerowany przez AI
Spod odpadającego tynku wychodzą renesansowe z grafitta sprzed ponad czterystu lat. To ślad przebudowy związanej z rodem von Kotwic, który przejął Broniszów po małżeństwie Krzysztofa von Kotwic z Ursulą von Ebertsbach. Według źródeł, ród von Ebertsbach związany z Broniszowem już w XV wieku wybudował w miejscu obecnego pałacu rycerską siedzibę. Jej relikty mogą do dziś znajdować się w murach rezydencji. Renesansowa przebudowa założenia wiąże się z Janem Papianem von Kotwic, członkiem Rady Książąt Oleśnickich i właścicielem Broniszowa. Na ozdobnym wejściowym portalu zachowała się inskrypcja z tego okresu i rok 1608. Wnętrza pałacu zachowały bogate dekoracje końca XVI wieku, polichromie, renesansowe sklepienia oraz ornamenty okuciowe niezwykle modne na przełomie XVI i XVII wieku. To właśnie te detale sprawiają, że Broniszów należy do najcenniejszych przykładów architektury renesansowej w tej części dawnego Śląska. Pod koniec XVII wieku rezydencję przebudowano w stylu barokowym, zakrywając efektowne z grafitta. Około połowy XIX wieku za czasów rodu von Czamerrkwaric dodano charakterystyczną neogotycką basztę i zasypano fosę od strony frontowej. To właśnie tutaj urodził się Georg von Czamerrkwaric, późniejszy prezydent rejencji wrocławskiej i sekretarz stanu w ministerstwie Alzacji i Lotaryngii. Dziś pałac jest remontowany i stopniowo odzyskuje dawny wygląd, a jego wnętrza ponownie odsłaniają ślady kilkustuletniej historii zapisanej w murach tej rezydencji.
