Tekst z filmu wygenerowany przez AI
Najstarszą warstwą historii tego miejsca jest cmentarzysko kultury łużyckiej ze setkami grobów z późnej epoki brązu i wczesnej epoki żelaza. W XVII wieku majątek należał do Dietricha von der Marwitz, który w 1670 roku ufundował kościół o ośmiobocznym rzucie. Rozwiązanie rzadko spotykane w drewnianej architekturze dawnej nowej marchi. Świątynia zachowała znaczną część swej pierwotnej konstrukcji, a ze źródeł znamy inskrypcję z inicjałami fundatora i nazwisko cieśli Joachima Wöllera. Natomiast stojący nieopodal świątyni stary dwór zastąpił w XIX wieku nowy neoklasycystyczny pałac.
