Tekst z filmu wygenerowany przez AI
Cegielnia w Broniszowie to zabytek techniki wpisany do rejestru w 2008 roku. Według źródeł obecny zespół powstał w ostatniej ćwiartce XIX wieku i należał do majątku barona Artura von Czamer und Kwaryc. Jej serce stanowi szesnastokomorowy piec kręgowy typu Hoffmana, jedna z najważniejszych innowacji XIX-wiecznego cegielnictwa. Opatentowany w 1858 roku system pozwalał prowadzić wypał niemal bez przerwy. Ogień przemieszczał się między kolejnymi komorami, dzięki czemu jedne cegły były suszone, inne wypalane, a jeszcze inne stykły. Kompleks w Broniszowie obejmował piec Hoffmana, wyrobownie, suszarnie, komin, kotłownię i maszynownię. W 1917 roku źródła określały zakład jako Dampf Ziegelai, czyli cegielnię parową wyposażoną we własny napęd parowy. Po wojnie produkowano tu między innymi cegłę pełnokanalizacyjną. Według karty ewidencyjnej zakład działał do połowy lat 90. XX wieku. Zachowany zakład powstał pod koniec XIX wieku, jednak tradycje cegielnictwa w Broniszowie sięgają co najmniej 1791 roku. W połowie XIX wieku działały tu nawet dwie cegielnie.
