Tekst z filmu wygenerowany przez AI
Mieszkańcy tej wsi spakowali dobytek, wsiedli na statek i założyli drugi Klępsk po drugiej stronie świata. Nie uciekali przed wojną. Nie szukali złota. Nie jechali za pracą. Wyjechali przez spór o sposób odprawiania nabożeństw. W pierwszej połowie XIX wieku Klępsk, wtedy Klępcik, należał do Prus. Król postanowił połączyć luteran i reformowanych w jeden kościół. Dla części mieszkańców nie była to drobna zmiana. Uznali, że państwo zaczęło decydować o ich wierze. Staroluteranie odmawiali podporządkowania się nowym zasadom. Organizowali własne nabożeństwa. Za udział w nich groziły grzywny, konfiskaty majątku i represje wobec duchownych. Ich pastorem w Klępsku był August Kawel. W końcu kilkaset osób ze wsi i okolic podjęło decyzję, której skutków nie dało się już cofnąć. Sprzedali majątki i ruszyli do portu w Cigacicach. Stamtąd barkami popłynęli do Hamburga, a później statkami do Australii Południowej. Gdy dotarli w okolice Adelajdy, założyli pierwszą etniczną osadę w Południowej Australii. Nazwali ją dokładnie tak samo jak miejsce, które zostawili za sobą – Klępcik. Ta nazwa istnieje w Australii do dziś.
